LizeLot

Bakerpraatjes; onjuiste praatjes die verspreid worden door bakers ( = kraamverzorgster) uit bijgeloof of bewust voorliegen. ‘Baby’s worden door een ooievaar gebracht’ is misschien nog het meest aanwezige bakerpraatje in onze maatschappij.

Manon Spierenburg, bekend als scenarioschrijfster van onder meer Oppassen en Goede Tijden, ontkracht de bakerpraatjes die aan moeders worden verteld, de ondertitel verwoordt het alsvolgt ‘alle dingen die ze je niet vertellen over zwanger zijn en moeder worden’. De titel maakte mij erg nieuwsgierig en verwachtingsvol. Ook ik heb ervaren dat niet alles rozegeur en maneschijn is, en heb redelijk wat teleurstellingen moeten verstouwen voordat ik kon genieten. Had ik dit boek vooraf moeten lezen?

 Helaas heeft Manon voor een traditionele aanpak gekozen voor haar boek. In chronologische volgorde bespreekt ze, zwanger worden, zwanger zijn etc.. Jammer, want de titel doet vermoeden dat ze het per thema zou aanpakken, bijvoorbeeld ‘de Roze Wolk’ of ‘de thuisbevalling’ of ‘de kraamvisite’. Onmiddellijk heeft het boek daarom veel weg van alle andere zwangerschapsboeken. Voordeel van die andere boeken is dat er ook veel feitelijke informatie in staat, in tegenstelling tot ‘Bakerpraatjes’. Een relaas op welke verschrikkelijk manier Manon is voorgelogen, hoe vreselijk zwanger zijn wel niet is. Op een ‘Klun’-achtige wijze probeert ze het neer te zetten. Dit mislukt volkomen. Het is meer een chagerijnige zwartgallige relaas waarbij je medelijden krijgt met haar kinderen: want wie wil nu zo’n moeder? Nee, ‘Bakerpraatjes’, is één van de weinige boeken die ik niet heb uitgelezen. Zonde van mijn tijd.

‘Helaas kenmerkt de nieuwe mens die in jouw buik groeit, zich niet door empathie….Vanuit zijn centrale plek in haar lichaam zal de nieuwe baby de komende maanden haar leven bepalen.’ Spierenburg spreekt over zwanger zijn als een noodzakelijk kwaad wat zich in jouw lichaam nestelt. Ook over de omgeving is ze genadeloos, ‘Alle anderen kiezen voor de baby. Het idee dat jij het beste met je kind voor hebt, is lachwekkend. Waarmee ik maar wil zeggen dat als jij niet voor jezelf zorgt, niemand het doet.’ Dan Spierenburg haar mening over vroedvrouwen, ‘Je moet weten dat vroedvrouwen uit de praktijk waar ik liep van die potige kordate types waren die door de wereld stapten met zo’n vastberaden streepmond.’ Over de baby, een kind durf ik het bijna niet te noemen in deze recensie eerder een zelf gekweekt kasplantje, zegt Spierenburg, ‘Met name het gehuil drijft de kersverse vaders en moeders tot waanzin…Zo verzekeren baby’s zichzelf van een VIP-verzorging waar een megalomane zonnekoning nog jaloers op kan zijn.

Volgens de achterflap is ‘dit boek je beste vriend van mensen die de ingrijpendste periode van hun leven zullen meemaken. En daarna voor de rest van hun leven ouders zijn.’ Alsof het een straf is. Voor alle (aanstaande) moeders sla het boek niet open. Mocht je het cadeau krijgen, dan heb ik de volgende duurzame tip: geef het weg aan iemand die geen kinderen wenst. Zij zullen bevestigd worden. En anders, verbrand het! Manon Spierenburg, met heel mijn hart hoop ik dat liefde heeft overwonnen en je inmiddels geniet met volle teugen van het moederschap! Je boek voorspelt daar weinig goeds over.

Wil je wel graag een boek lezen over verwachtingen van het moederschap? Ontnuchterende en grappige anekdotes? Lees dan eens deze recensies voor betere suggesties: http://lizelot.net/2010/10/boekrecensie-hoera-lotgenoot-en-medestander-gevonden/

genadeloos ben je hoor! de grap is dat het me JUIST nieuwsgierig maakt naar het boek nu ;-)

Helemaal mee eens: koop/lees dit boek niet. Je zal heel verdrietig worden.
Er zijn veel leukere boeken, als je van cynisch houdt, is kluun n veel betere.

Oef, dit klinkt als een vreselijk boek… de schrijfster zal je moeder maar zijn