Lize

Lize (1983)

…ontdekt de wereld om haar heen samen met haar kinderen op de fiets. Voor haarzelf altijd op zoek naar het perfecte schepijs, koffie en/of appeltaart, voor haar zoon wordt de horizon afgespeurd naar windmolens. Ze is een boekenwurm maar kruipt ook graag op de bank voor een aflevering van Star Trek Voyager, Game of Thrones of CSI. Lize is bijzonder geïnteresseerd in de (politieke) actuatiliteit, zowel lokaal, nationaal als internationaal. Lize werkt sinds haar afstuderen (2010) fulltime bij de lokale overheid. Binnen haar organisatie is zij doorgegroeid tot projectmanager van een implementatietraject. Ze behoort tot een nieuwe groep moeders, die carrièregedreven er bewust voor kiezen jong moeder te (mogen) worden.

Lize werd verliefd tijdens haar bachelor op een slimme lieve knappe jongen van haar studie. Van hem werd ze zwanger tijdens haar master bestuurskunde. Nu zijn ze ouders, die met nog steeds evenveel ambitie, zich inzetten voor de maatschappij en onderwijl genieten van het leven.

Jouke (1983)

…werd vlak na zijn studie vader van Timo en even later van Jelle. Naast zijn werk bij een groot beursgenoteerd internationaal logistiek bedrijf, zet Jouke zich in voor zijn omgeving als lid van de wijkbewonersorganisatie. Binnen zit hij het liefst achter de computer, buiten is de tuin of een zeilboot favoriet.

Timo (2009)

…is een vrolijke krullebol die lekker zijn vel zit. Hij speelt het liefst met papa’s Lego van vroeger of knuffels. Hij is graag op het kinderdagverblijf, maar onderneemt ook graag thuis met papa en/of mama van alles. Muziek maakt Timo vrolijk en hij zit dan ook het liefst zingend voor op de fiets op zoek naar windmolens. Voetballen is een andere favoriete bezigheid van Timo, bij de speeltuin weet hij altijd andere kinderen te porren om met hem achter een bal aan te rennen. Het liefst doet hij al met de grote jongens mee maar dat mag niet van zijn moeder!

Jelle (2011)

…is een opgewekte eigengereide blonde knul. Hij heeft graag mensen om zich heen waar hij regelmatig even knuffels komt halen. Wanneer hij stoeit met z’n broer giert hij het uit. Ook Jelle houdt van muziek, met z’n instrumentjes speelt hij op de maat mee. Jelle wil de wereld ontdekken en loopt en klimt daarom overal naartoe, tot grote schrik van zijn ouders die hier nog steeds aan moeten wennen.

Lot

Lot (1983)

…is pas afgestudeerd, heeft net een nieuwe baan en is zwanger van de tweede. Ze gebruikte, tot ze weer zwanger werd, altijd een draagdoek als vervoersmiddel en gaf haar zoon meer dan twee jaar borstvoeding. Ze eet vegetarisch en veel biologisch en speelt in een bandje. Ze behoort, hoewel ze het zelf niet doorheeft, tot de alternatieve moeders. Deze hard groeiende groep moeders noemen zichzelf ook wel ecomama’s. Lot werd per ongeluk zwanger toen ze haar master in de IT aan het afronden was. Gelukkig voor haar was ze stapelverliefd op de vader van haar zwangerschap (Ivo, 1983); een ontwerpende kunstenaar die wel vlees eet. Samen besloten ze dat ze ouders wilden worden. Nu zijn ze ouders die zonder verwachtingen nog steeds weinig plannen, geen auto en geen TV hebben en op 50m2 wonen.

Ivo (1983)

…is een ontwerpende kunstenaar die wel vlees eet. Hij heeft zijn eigen bedrijf en verovert subsidieloos de wereld met zijn werken. In zijn vrije tijd brouwt hij bier en vangt hij konijnen. Hij is gek op Sam en koestert zijn ‘papa-dag’. Volgens zijn tante is Ivo lang, dun en lekker. Hoewel Ivo’s tante soms met ietwat vreemde uitspraken kan komen, kan Lot dat laatste alleen maar onderschrijven.

Sam (2009)

…is een snelle jongen die alles als eerste wil kunnen. Praten en lopen waren dan ook zo gepiept bij Sam. Het eerste woordje dat Sam kon zeggen was ‘nee’. Op moment van schrijven zijn auto’s zijn favoriet; Ivo en Lot begrijpen dat niet zo goed, want Sam heeft in zijn leven pas een keer of drie in een auto gezeten. Gelukkig voor Lot heeft Sam het ook over dansende bomen als hij ziet dat het hard waait. Twee dagen per week gaat Sam naar een gastmoeder, hij heeft het daar erg naar zijn zin maar is altijd blij als hij weer thuis is.